بلاکچین‌ها بی‌سروصدا برای تهدید کوانتومی آماده می‌شوند؛ در حالی که بیت‌کوین درباره زمان‌بندی آن اختلاف نظر دارد

بلاکچین‌های آلت‌کوینی در حال آماده‌سازی برای ریسک بلندمدت کوانتومی هستند، در حالی که چهره‌های تأثیرگذار بیت‌کوین درباره اینکه این موضوع چگونه و چه زمانی باید بررسی شود، اختلاف نظر دارند.

رایانه‌های کوانتومی هنوز قادر به شکستن بیت‌کوین نیستند، اما چندین بلاکچین بزرگ خود را برای آینده‌ای آماده می‌کنند که ممکن است چنین چیزی در آن ممکن شود.

در هفته گذشته، آپتوس پیشنهاد پشتیبانی از امضای پساکوانتومی را مطرح کرد و سولانا تراکنش‌های مقاوم در برابر کوانتوم را آزمایش کرد. هم‌زمان، بخش‌هایی از جامعه بیت‌کوین بار دیگر خواستار تسریع کار روی ارتقاهای ایمن در برابر کوانتوم شدند.

این تحولات نشان‌دهنده افزایش نگرانی در سراسر بازار کریپتو است. سرمایه‌گذاران معتقدند کم‌اهمیت جلوه دادن ریسک کوانتومی توسط چهره‌های تأثیرگذار، بر قیمت بیت‌کوین با نماد BTC و قیمت ۸۸,۲۱۴ دلار تأثیر منفی گذاشته و این دارایی طی سه ماه گذشته ۲۴٪ افت کرده است.

در حالی که بلاکچین‌های آلت‌کوینی از طریق ارتقاهای اختیاری و شبکه‌های آزمایشی در حال آزمایش محافظت‌های پساکوانتومی هستند، بیت‌کوین همچنان بر سر اینکه این ریسک‌ها چگونه و با چه فوریتی باید به‌صورت عمومی مطرح شوند، دچار اختلاف است.

اتریوم به‌روشنی توضیح داده که چرا محاسبات کوانتومی اکنون به‌عنوان یک مسئله مهندسی و نه یک فرضیه دوردست تلقی می‌شود.

ویتالیک بوترین، هم‌بنیان‌گذار اتریوم، استدلال کرده است که حتی یک سناریوی کم‌احتمال نیز زمانی که هزینه شکست بالا و زمان مهاجرت سیستم‌های جهانی سال‌ها طول می‌کشد، نیازمند آمادگی زودهنگام است.

او با استناد به مدل‌های پیش‌بینی گفته است که حدود ۲۰٪ احتمال دارد رایانه‌های کوانتومیِ قادر به شکستن رمزنگاری کلید عمومی فعلی پیش از سال ۲۰۳۰ ظهور کنند، در حالی که برآورد میانه به حوالی ۲۰۴۰ نزدیک‌تر است. بوترین reportedly گفته است که در حال حاضر هیچ ماشینی وجود ندارد که بتواند بیت‌کوین یا اتریوم را بشکند، اما انتظار برای قطعیت خود یک ریسک است، زیرا مهاجرت یک شبکه جهانی به طرح‌های پساکوانتومی می‌تواند سال‌ها زمان ببرد.

این چارچوب فکری به‌تدریج در دیگر بلاکچین‌های بزرگ نیز بازتاب یافته است، به‌ویژه آن‌هایی که می‌توانند بدون باز کردن دوباره بحث‌های بنیادین، دست به آزمایش بزنند.

آپتوس پیشنهاد داده است که پشتیبانی از امضای پساکوانتومی در سطح حساب‌ها و به‌صورت ارتقای اختیاری اضافه شود، بدون آنکه حساب‌های فعلی دست‌نخورده بمانند. این پیشنهاد بر یک طرح امضای مبتنی بر هش تکیه دارد و بیشتر به‌عنوان آینده‌نگری مطرح شده تا واکنشی به یک تهدید قریب‌الوقوع. کاربران می‌توانند در صورت تمایل از این طرح جدید استفاده کنند، بدون اینکه مهاجرتی سراسری به شبکه تحمیل شود.

مرتبط: اگر رایانه‌های کوانتومی از قبل بیت‌کوین را شکسته باشند چه؟

سولانا رویکردی مشابه اما در قالب آزمایش اتخاذ کرده است. این شبکه با همکاری شرکت امنیتی پساکوانتومی Project Eleven اخیراً یک تست‌نت اختصاصی با استفاده از امضاهای مقاوم در برابر کوانتوم اجرا کرده تا بررسی کند آیا چنین طرح‌هایی می‌توانند بدون لطمه زدن به کارایی یا سازگاری، ادغام شوند یا نه.

بیت‌کوین برای تأیید مالکیت از رمزنگاری منحنی بیضوی استفاده می‌کند. کنترل بر وجوه از طریق یک کلید خصوصی اثبات می‌شود، در حالی که فقط کلید عمومی متناظر آن روی زنجیره آشکار می‌شود.

در تئوری، یک رایانه کوانتومی به‌اندازه کافی قدرتمند که الگوریتم شور را اجرا کند، می‌تواند از روی کلید عمومی به کلید خصوصی برسد و به مهاجم اجازه دهد بدون ایجاد نشانه‌های آشکار سرقت، وجوه را خرج کند. از دید شبکه، این سکه‌ها صرفاً طوری جابه‌جا می‌شوند که گویی مالک آن‌ها تصمیم به انجام تراکنش گرفته است.

حتی حامیان ارتقاهای پساکوانتومی نیز عموماً اذعان دارند که ماشین‌های واقعاً مؤثر از نظر رمزنگاری هنوز سال‌ها با ما فاصله دارند. اما اختلاف در جامعه بیت‌کوین بر سر این است که بیت‌کوین چگونه باید به ریسکی پاسخ دهد که دور، نامطمئن و در صورت تحقق، به‌سختی قابل شناسایی است.

در یک سو، توسعه‌دهندگان و رمزنگاران باسابقه بیت‌کوین معتقدند طرح محاسبات کوانتومی به‌عنوان یک نگرانی فوری، بیش از آنکه مفید باشد، مضر است.

آدام بک، مدیرعامل بلاک‌استریم، بارها نگرانی‌های کوتاه‌مدت درباره کوانتوم را رد کرده و تأکید داشته که حملات عملی کوانتومی هنوز دهه‌ها با ما فاصله دارند. او ادعا کرده است که برجسته‌سازی ریسک‌های کوانتومی باعث ایجاد ترس می‌شود و بازارها را تشویق می‌کند تهدیدی را قیمت‌گذاری کنند که هنوز وجود ندارد.

در سوی دیگر، سرمایه‌گذاران و پژوهشگران استدلال می‌کنند که حتی یک سناریوی کم‌احتمال نیز برای دارایی‌ای که ارزش آن به اعتماد بلندمدت وابسته است، اهمیت دارد. نیک کارتر، شریک Castle Island Ventures، رد کامل ریسک کوانتومی توسط توسعه‌دهندگان تأثیرگذار را یک عامل نزولی توصیف کرده است.

کریگ وارمکه از مؤسسه سیاست‌گذاری بیت‌کوین نیز هشدار داده است که برداشت عمومی از بی‌تفاوتی، بخشی از سرمایه را — فارغ از اینکه نگرانی‌های فنی تا چه حد دقیق بیان شده باشند — به سمت تنوع‌بخشی دور از بیت‌کوین سوق می‌دهد.

این تنش توضیح می‌دهد که چرا پیشنهادهایی مانند «پیشنهاد بهبود بیت‌کوین ۳۶۰» که گزینه‌های امضای مقاوم در برابر کوانتوم را معرفی می‌کند، با وجود ماهیت اولیه و آزمایشی خود واکنش‌های بزرگی برمی‌انگیزند.

مرتبط: بیت‌کوین در نیمه دوم ۲۰۲۵ از سهام جدا می‌شود

حامیان این پیشنهادها، کار زودهنگام را راهی برای کاهش عدم‌قطعیت و ارسال سیگنال آمادگی می‌دانند. منتقدان، همین بحث‌ها را مشروعیت‌بخشی به یک تهدید حدسی و ایجاد سردرگمی درباره تاب‌آوری بیت‌کوین تلقی می‌کنند.

رایانه‌های کوانتومی امروز نمی‌توانند بیت‌کوین یا هیچ بلاکچین بزرگی را بشکنند. آنچه اکنون در حال رخ دادن است، تأثیر عدم‌قطعیت پیرامون ریسک کوانتومی بر نحوه ارتباط‌گیری شبکه‌های مختلف و تفسیر سرمایه‌گذاران از این انتخاب‌هاست.

خارج از بیت‌کوین، کارهای پساکوانتومی به‌عنوان زیرساخت مطرح شده‌اند. ارتقاهای اختیاری و شبکه‌های آزمایشی به بلاکچین‌ها اجازه می‌دهند بدون وادار کردن کاربران یا بازارها به بازنگری در مفروضات امنیتی امروز، آمادگی خود را نشان دهند. این رویکرد هزینه اعتباری آماده‌سازی زودهنگام را محدود کرده و در صورت تغییر زمان‌بندی‌ها، انعطاف‌پذیری را حفظ می‌کند.

بیت‌کوین تحت محدودیت‌های متفاوتی عمل می‌کند. از آنجا که ارزش آن به‌شدت به تضمین‌های بلندمدت درباره امنیت و دوام گره خورده است، بحث درباره آینده‌نگری رمزنگاری آن معمولاً بلافاصله زیر ذره‌بین می‌رود. آنچه در جای دیگر به‌عنوان برنامه‌ریزی احتیاطی عادی تلقی می‌شود، در مورد بیت‌کوین راحت‌تر به‌عنوان اظهارنظر درباره مبانی آن تفسیر می‌شود.

چهره‌های تأثیرگذار مرتبط با بیت‌کوین نگران‌اند که تأکید بر ریسک‌های دوردست باعث سوءبرداشت و وحشت شود. سرمایه‌گذاران نگران‌اند که کم‌اهمیت جلوه دادن این ریسک‌ها، نشانه‌ای از نبود برنامه‌های جایگزین باشد. هر دو طرف در غیاب زمان‌بندی‌های روشن، به نحوه شکل‌گیری اعتماد واکنش نشان می‌دهند.

بحث کوانتومی نشان می‌دهد که برای بیت‌کوین، مدیریت نحوه صحبت درباره ریسک‌های بلندمدت شاید به‌اندازه مدیریت خودِ این ریسک‌ها اهمیت داشته باشد.